Column: Schermslaven
Schermslaven
1 januari 2012, tekst: Steven Spaargaren
Terwijl moeder op een internet forum een nieuw recept ontdekt, moet vader via Twitter horen dat Ajax vanavond met de punt naar achter gaat spelen. Zoon is ondertussen met een nieuwe meid aan het Facebooken en dochter maakt onderwijl een nieuw Linkedin account aan. ‘Gezellig’ zo met z’n vieren even lunchen. Het verhaal zou compleet zijn als de hond met de nieuwste iPad aan het googlen is. Waar brengt de digitalisering ons heen?
De opkomst van de nieuwe media is niet meer te stuiten. Steve Jobs schijnt een afgezant van Jezus te zijn geweest. Microsoft heeft meer te zeggen dan Barack Obama en Mark Zuckerberg kan met zijn Facebook fortuin half Afrika van eten voorzien. Waren de revoluties in de Arabische landen het afgelopen jaar ooit zover gekomen zonder al die jongeren met hun mobieltjes? Zelfs dictaturen zijn daar niet tegen bestand. Het is een wereldwijd verschijnsel.
Ik zie het overal gebeuren. Mijn moedeloosheid slaat om in verwondering. Als je in de bus van Zeist naar Utrecht zit, kun je ervan uitgaan dat minimaal de helft van de inzittenden met een kastje aan het spelen is. Twee vingers zorgen er blijkbaar voor dat je vandaag op de hoogte bent van wat onze premier Rutte morgen op zijn bord geserveerd krijgt. Mensen die hun touch screen telefoon prefereren boven een menselijk gesprek.
We zien jongeren die zich overal roeren met de nieuwe sociale media. Ik zie steeds meer een kloof ontstaan tussen de generaties. Degenen die toegang hebben tot de nieuwe media en degenen die er buiten staan. Soms denk je dat al die jongeren alleen nog maar schermen zien. Wanneer voeren ze eens een gewoon menselijk gesprek? Ik zou ze schermslaven willen noemen. Mensen die de wereld alleen nog kennen via een scherm. Die hoppen van het ene naar het andere scherm. Hoe meer sociale media er komen, hoe minder we in staat zijn om elkaar gewoon in de ogen te zien.
Meer columns: zie op www.zeistermagazine.nl
RSS














